HISTORIEK KONINKLIJKE FANFARE SINT-WILLIBRORDUS MERKSPLAS

Een Vlaamse spreuk zegt: “Zet vier Vlamingen bij elkaar en ze stichten een vereniging”. Een gezegde waar wel waarheid in schuilt, want ook de fanfare Sint-Willibrordus, genoemd naar de patroonheilige van het dorp, werd in het leven geroepen door een paar vrienden. Het was op verzoek van E.H. De Bie samen met onderpastoor E.H. Geps en de hh. Cornelius Baeten en Adriaan Jansen, dat einde 1882 tijdens een vergadering op de pastorij onze vereniging tot stand kwam. Genoemde heren trokken op propagandatocht en boekten succes. Op de eerste vergadering in herberg “De Leeuw” telde men 28 personen die bereid waren spelend lid te worden. Zevenentwintig onder hen kochten zelf hun instrument terwijl een omhaling zorgde voor het achtentwintigste speeltuig. Met vastenavond op 6 februari 1883 waren er reeds 38 muzikanten en een twintigtal ereleden. Die dag werd dan definitief gestart onder de benaming van “Fanfaremaatschappij Sint-Willibrordus”.

Eén der voornaamste werkers van het eerste uur was ongetwijfeld Karel Wouters. Hij werd ermee belast de reglementen van maatschappijen uit de omgeving uit te pluizen om alzo de eerste statuten van de nieuwe vereniging vast te leggen. Na drie maanden duchtig oefenen, voelde de jonge maatschappij zich geroepen om voor ’t eerst in het publiek op te treden . De eerste uitstap ging naar Hoekeinde-kermis en men kreeg er muziek te horen! De mars die men had ingestudeerd werd die dag wel veertien maal gespeeld. Na vijf maanden nam de fanfare deel aan een festival te Hoogstraten waar twee stukken werden uitgevoerd.
De eerste muziekrepetities hadden plaats rechtover de kerk in “Het paradijs” toen eigendom van Jan Gijsbrechts en later toehorend aan de kinderen Scheepers. Nu staat op die plaats de BNP Paribas Fortis bank. Na enkele jaren verliet men dit lokaal en werden de repetities beurtelings  bij ledenherbergiers gehouden.

In 1885 bouwde Louis Caron uit Turnhout de feestzaal Sint Willibrordus in de Leopoldstraat. Jozef Van Dyck, vader van onze muzikanten Felix en Emiel, kocht in 1922 de zaal over. Tot maart 2002 is deze feestzaal het lokaal van de maatschappij gebleven.
Na sluiting van café-feestzaal Van Dyck verhuisden we op zaterdag 6 april 2002 naar het gildelokaal achter de sportschuur. Die dag werd ingezet met een eucharistieviering en de wijding van onze nieuwe uniformen. De vorige blauwe uniformen dateren van 1978. Voordien droegen we groene uniformen van in 1966 en de eerste uniformen dateren van 1947: een grijze broek, witte blouse en witte kepie. Vandaag de dag repeteert het fanfarekorps elke donderdagavond in Gemeenschapscentrum De MARc/kT.

Als eerste voorzitter fungeerde Jozef van Roey. Hij werd achtereenvolgens opgevolgd door Constant Haenegraef (tevens burgemeester), Jozef-Ferdinand Gers, Jozef Leestmans (burgemeester), Constant De Wolf (notaris), Jozef Embrechts (burgemeester), Karel Druyts, Jan Wilrycx (burgemeester), Désiré Druyts, Antoon Horsten, Emiel Van Dyck ,Jan Agemans en thans Jan Olislaegers.
Doorheen de lange geschiedenis van onze fanfare werd de dirigeerstok gehanteerd door Jozef Langers uit Wortel, Van Ael uit Turnhout, Peeters uit Mol, Van Sas uit Turnhout, Emiel Van Dyck uit Zondereigen en Filip Druyts uit Merksplas. In 1935 nam Jan Van Looy uit Vosselaar het dirigeerstokje in handen en zou het liefst 40 jaar volhouden. Het ledenaantal ging sinds de stichting steeds in stijgende lijn. Van 58 leden in 1883 kwam men in 1933 bij de viering van 50-jarig bestaan tot 198 en in 1973 bij het 90-jarige bestaan reeds op 340. Op het ogenblik noteren we rond de 400 leden.

In 1975 kwam Staf T’Syen uit Geel, ook liefst voor 31 jaar.
In 2005 verzocht Staf ons uit te kijken naar een nieuwe dirigent. De zoektocht was niet gemakkelijk en Staf deed er nog een jaartje bij om ons de nodige tijd te gunnen een degelijke, eigentijdse dirigent te vinden. En in de persoon van Bart Van Casteren uit Kermt hebben we die zeker gevonden. Dankzij de vernieuwde muziekaanpak en de dynamische jeugdwerking groeide het aantal muzikanten gestaag uit tot het huidige korps van om en bij de 70 muzikanten.

Het eerste vaandel werd aangeschaft in 1890, een mooie standaard die we nog steeds bezitten. Deze werd vervangen door een vlag in 1928, in 1952, in 1973. En in 1998 werd de huidige vlag ingewijd tijdens een verbroederings- en feestweekend in het kader van 115 jaar Koninklijke Fanfare Sint-Willibrordus en 850 jaar Merksplas. Een pittig detail: onze muzikale vrienden uit Grodzisk onder leiding van Stanislas Slowinsky waren hierbij aanwezig. Het ontwerp van de vlag van 1973 en deze van 1998 was van de hand van voormalig voorzitter Jan Agemans.
Jubelfeesten waren er in het verleden regelmatig, want van feesten weet men van wanten bij onze fanfare. Het 50-jarig bestaan werd in 1933 herdacht met een groots festival en dit in samenwerking met de zustermaatschappij “De Kunstvrienden”. Het was ook in dat jaar dat de vereniging tot “Koninklijke Fanfare” werd verheven.

Toen Jef Peemen in 1939 50 jaar lid van de fanfare was, kreeg hij onderstaande foto
Deze mooi ingekaderde foto is terug in het bezit van de fanfare gekomen via de familie Peemen.

oude foto SW 9 18

“De Koninklijke Fanfaren MAATSCHAPPIJ ST-WILLIBRORDUS,  aan hunnen Muzikant-Jubilaris Jef Peemen 1889 – 1939”
1ste rij: Karel Bols, Remy Druyts, Eugéne Nijs, Gust Willems, Frans Nooyens, Jos Van Den Heuvel, Mil Van Dyck, Louis Sommen, Bert Willems.
2de rij (zittend): Rik Smulders, Suske Backx, Louis Embrechts, Karel Baeten, Louis Druyts (“Klontje”), Karel Druyts (voorzitter), Jef Pemen (de gevierde), Jaak Mertens (burgemeester), Jos Van Accom, Karel Wouters, Karel Hofkens (van de koster), Leon Wouters.
3de rij (staande):Frans Van Eersel (“Den Dikke”), Mathijs Poels, Sooi Smulders, Jos Vermolen, Felix Van Dyck, War Van Accom, Marcel Embrechts, Klaas Van Accom, Louis Hapers, Jan Verschueren, Jan Huybrechts, Sooi Verheyen, Jos Sommen, Jef Krols, Jan Van Looy (de dirigent “Jan Schaal”).
4de rij:Mil Schepers, Albert De Beer, Felix Fan Hees, Kees Schoenmakers, Mil Willems, Louis Van Accom, Jan Huybrechts, Sooi Van Glabbeek, Bert Peeraer, Mil Verheyen (van den “Boensberg”), Rik Marijnissen (van de “Papenvoort”), Rik Nooyen (van “Keskes”).

In 1948 werd eveneens een festival ingericht ter gelegenheid van het 65-jarig bestaan. In 1953 bij het 70-jarig bestaan organiseerde men een groot internationaal vocaal en instrumentaal solisten-concours.
En bij het 75-jarig bestaan in 1958 werd naast de kantonale stapmars- en muziekwedstrijden ook nog een groot internationaal festival georganiseerd. 85 jaar muziekleven werd herdacht in 1968 met nog een internationaal festival. Het was op dit festival dat het “Süchtelner Tambour-und Fanfarecorps” voor de eerste maal optrad te Merksplas, nadat enkel maanden voordien kennis was aangeknoopt met deze groep tijdens de eerste Fanfarereis naar Ouren/Reuland. In 1972 trok onze maatschappij naar Süchteln en het was op de Kempische Bierfeesten van dat jaar dat we een tegenbezoek ontvingen van onze Duitse gasten.

In 1973 vierden we ons 90-jarig bestaan. Naast de uitgave van een uitgebreid publiciteitsboekje met het programma van het jubeljaar waren de hoogtepunten zeker de vlaggenwijding, de verbroedering met onze zustermaatschappij “De Kunstvrienden” en de finale van het fedekamtornooi voor drumbands en majorettes en de stilaan beruchte Kempische Bierfeesten.
In 1983 bestond SW 100 jaar. De vele jaarlijkse activiteiten kregen een special cachet en we organiseerden met “De Kunstvrienden” zelfs gezamenlijke muziekavond.
Het laatste grote jubeljaar was 1993: 110 jaar SW. Hoogtepunten waren alvast de groepsfoto, een muzikale rondrit met een gelede bus naar alle wijken van Merksplas, het gezamenlijk jubileumconcert met De Kunstvrienden na een reeks gezamenlijke repetities en een jubileumfestival met 12 muziekkorpsen tijdens de uitgebreide jaarlijkse Bierfeesten in november.

In 2008 trok de vereniging nog eens alle registers open ter gelegenheid van haar 125-jarig bestaan. Met een heus muziekfestival in een grote tent op de markt gingen we de internationale toer op met optredens van muziekverenigingen uit Polen, Duitsland, Nederland, Groot-Brittannië, Wallonië en de Oostkantons.

In de loop der jaren behaalde SW op muzikaal vlak tal van onderscheidingen op diverse tornooien en muziekwedstrijden. De jongste jaren wordt een niet geringe inspanning gedaan om het muzikale peil nog op te drijven. Tal van jongeren volgen les in een muziekacademie of worden door de eigen muziekschool opgeleid.
Een aanwinst is zeker ook de opleiding van geïnteresseerde volwassenen, die vol enthousiasme een instrument willen leren bespelen. Al deze inspanningen betekenen naast hun sociale en culturele waarden ook een toekomstwaarde voor onze muziekvereniging.

In 1958 werd de muziekvereniging uitgebreid met een drumband. Stan De Roover werd drumbandinstructeur van 1958 tot 1963 en later nog van 1980 tot 1989, waarna hij zich nog jaren verdienstelijk maakt als slagwerker in het fanfareorkest. Tussen 1962 en 1980 begeleide Frans Van Eersel de drumband. Beide instructeurs zorgden met veel ijver voor de opleiding van jonge drummers en het leiden van de drumband.Ze behaalden hiermee mooie resultaten op diverse concours.

Ook op het sportieve vlak laat de vereniging zich niet onbetuigd, tijdens de Sportbiënale ’70 kwam een voetbalploeg tot stand, die reeds heel wat vriendenwedstrijden op haar actief heeft en nog wekelijks haar match speelt (zie onder “VOETBAL” op deze website). Ze organiseerden van 1975 tot 1997 destijds ook jaarlijks de succesrijke visprijskampen op het Bergsken. FCSW is thans nog wekelijks actief op het voetbalveld en telt een 30-tal spelers.

In 1970 werd onder impuls van de toenmalige voorzitter Désiré Druyts het gezinscomité opgericht met als doel de nauwe samenwerking  en de hechte kameraadschap onder de leden van de vereniging en hun gezinnen te bevorderen. Onder meer door de uitgaven van het maandelijks tijdschrift Fanfare-Echo, dat nu al meer dan 500 nummers op zijn actief heeft, gaan speciale persoonlijke en familiale gebeurtenissen bij de leden niet onopgemerkt voorbij.
Een ander initiatief dat uit dit comité ontsproot, is de 60+afdeling (zie onder “60plus” op deze website). Ze brengen bezoeken aan de ouderen van onze vereniging en organiseren passende activiteiten.

Een andere afdeling van onze vereniging die niet stilzit is de jeugfanfare van SW die regelmatig repeteert en het beste van zich laat horen tijdens het eucharistieviering van het teerfeest, de jaarconcerten, het eindconcert van hun jaarlijkse 5-daagse en het kerstconcert. Zij werden reeds gedirigeerd door Tinne Vermeiren, Greet Peeraer en staan momenteel onder de muzikale leiding van hun dirigent Bart Maegh. Een enthousiaste jeugdwerkgroep leidt en begeleidt dit jonge geweld dat ondertussen is uitgegroeid tot een toffe en enthousiaste groep van een 40-tal jongeren (zie onder JEUGDWERKING op deze website) op tal van geweldige activiteiten. De toekomst van onze vereniging is duidelijk verzekerd !!!

Samen met het ontstaan van de muziekmaatschappij werd destijds ook een toneelvereniging opgericht die tot op heden nog actief blijft onder de naam “Het Heidebloempje” (zie onder “TONEEL” op deze website). Onder leiding van regisseur Willy Govers lieten zij al hele zalen vollopen met hun zeer gesmaakte producties. Het aantal acteurs is ondertussen al zo uitgebreid dat Het Heidbloempje jaarlijks twee producties speelt, één in het voorjaar en één in het najaar. Daarnaast verleent deze amusante en getalenteerde bende regelmatig haar medewerking aan allerlei festiviteiten en activiteiten.

Ongetwijfeld zijn er naast goede tijden ook minder goede geweest. Niettegenstaande dat is de Koninklijke Fanfare Sint-Willibrordus steeds blijven evolueren en is zij uitgegroeid tot een hechte familie, dankzij de toewijding en de inzet van vele (werkende) leden en trouwe steun van onze toegetreden leden, waarvoor onze oprechte dank.